Zaterdag, de dag van de traditionele rondrit.
Eerst opstaan. Maar uit zo’n campingbed klimmen was zo eenvoudig nog niet na een koude nacht. Gelukkig was er bij de CP al snel warme koffie en had de receptie de warme broodjes al klaar. Met de overgebleven kipstrips van de KFC leverde me dat een smakelijk broodje kipfilet op.
Broodje van de Campingbakkerij, koffie van Ank en kip van de Kolonel
De Blankendaaltjes begonnen hun dagen zo
Jan had een bezoek georganiseerd aan een bunkermuseum in Egmond aan Zee. Dat was niet zo ver van de camping. En dat is normaal gesproken best handig, behalve als je als voertuigenclub een leuke rit wil maken naar je bestemming. En zo had Jan een leuke route uitgestippeld waarbij we de bestemming in een zo omslachtig mogelijke wijze zouden bereiken terwijl er onderweg dan nog een boel leuks te zien was.
Vanwege onze contacten met de VIA-NH had ik deze rit ook voor hen opengesteld, omdat het enige onverharde stukje te voet gedaan zou moeten worden in de duinen. Er hadden zich 2 equipes aangemeld, die net als onze eigen dagjesmensen, zaterdagochtend tussen 10:00 en 10:15 zouden melden voor vertrek om 10:30.
De camping had een te kleine oprit om te wachten op de dagritmensen, dan maar langs de weg.(foto Camping de Boekel)
Thom en Elianne hadden in de dagen voor het weekend een defect opgelopen met de Nekaf, dus die gingen ook civiel mee. Harry en Hetty kwamen ook in de ochtend, waarbij Harry het kamperen vrijdagavond en Hetty het kamperen in het geheel oversloeg, maar wel gezellig het zaterdagprogramma mee deed, in gezelschap van hun collie. Cathalina en Dave namen mijn Iltis mee samen met hun slaapspullen, en mijn lief kwam ook op haar enige vrije dag meerijden. Daarom had ik mijn originele VW special tool mee, want met een knieblessure is de Iltis nogal een hoge auto.
De Iltis special tool: het instaphulpje
Dus zoals dat gaat als je om 10 uur gaat verzamelen, was het nog een hele klus om op tijd te vertrekken. Dat lukte bijna, zeg maar. En toen op pad, zoals gezegd met mooie slingers door het landschap, nog langs Fort Veldhuis,
onder de A9 door, allerlei dorpjes met drempels waar de Mercedes cabrio toch iets meer moeite mee had dan het groene spul, en na een uurtje de lunchpauze bij Restaurant Zorgeloos.
Hadden we heel slim van tevoren de bestellingen doorgebeld, waren we helaas vergeten te specificeren of het op wit of bruin brood moest.. dus zoveel tijdwinst leverde het uiteindelijk niet op. Wel was het weer bijzonder smakelijk, parkeren was ook goed te doen en het was zeker een aangename stek om te vertoeven.
Omdat ik voorzichtig met mijn energie om moet gaan, heb ik de bunker en de lange route terug overgeslagen, vandaar dat het verslag van dat stuk geschreven is door Cathalina.
-Het koningsweekend was weer een geslaagd AVC uitje. We hebben op zaterdag een mooie route gereden. Met een aantal hobbels waar onze leen AVC leden ( zitten officieel bij de VIA) toch moesten afremmen ivm een andere maat wielen. Natuurlijk moesten we hier onderweg opmerkingen over maken, waar Bert en Simone sportief op reageerden.
Als eerste stop zijn we gaan lunchen bij Zorgeloos. Een leuk knus restaurantje waar het eten zeer goed heeft gesmaakt. Na deze stop zijn er 2 auto’s afgehaakt. De volgende stop was het bezoeken van bunkers verstopt in de duinen. Dit was in Egmond aan Zee.
De invasie van Egmond aan Zee. Parkeren blijft wel een dingetje
Het was een super mooi gebied waar we 2 bunkers mochten bezoeken. We werden verwelkomd door 3 vrijwilligers, ieder met hun eigen expertise in kennis. We kregen eerst een presentatie over de Atlantikwall, met een aantal vragen om onze kennis te testen. Deze bunker was het slaapverblijf in de oorlog.
Hierna zijn we naar de munitiebunker gelopen. Deze bunker was verdeeld in 2 kamers waardoor onze gezellige groep ook in tweeën werd verdeeld. De vrijwilligers vertelden hoe de bunker er vroeger uit zag en waar ze hun spullen hebben gevonden.
Zo hebben ze een grote hoeveelheid dog tags in een tuin gevonden. Het vermoeden was dat ze de dogtags hadden begraven zodat nergens was te herleiden wie had gevochten. Dit om hun soldaten te beschermen.
Ook vertelden ze over het afweersysteem. In het water hadden ze boomstammen met haken en landmijnen geplaatst. Op deze manier voeren de boten klem en als ze ver genoeg waren gevaren, hadden ze ook een ontploffing. Daarnaast waren er meerdere posten waar “kanonnen” (FLAK) stonden. Hiermee konden de soldaten zich verweren tegen een aantal vliegtuigen. Alleen lukte dit niet als de vliegtuigen te hoog vlogen. Om te voorkomen dat ze hun mede soldaten neerschoten, waren er houten frames gebouwd wat een beperkte draaicirkel als gevolg had.
Ze vertelden ook dat Ijmuiden en Den Helder een groot verdedigingsgebied hadden maar dat Egmond daar net buiten viel. Hierdoor werden de bewoners weggestuurd en werd het gebied snel omgebouwd met bunkers en verdedigingsposten.
Na een kennisrijke tussenstop, zijn we weer verder gaan rijden langs de route. We zijn in mooie natuurgebieden en langs boerenvelden gereden. Helaas ook over een irritante weg in Bergen waar in ieder geval mijn stuur flink ging trillen. Natuurlijk vielen we af en toe weg tussen al het groen, maar de tegenliggers hadden ons wel door. Het laatste stukje gingen we met het pontje over het water.
Aan de andere kant van het water stond een snackbar, en natuurlijk moesten we daar nog een ijsje halen. Bij terugkomst waren alle onderdelen voor de barbecue al afgeleverd. Dit was een mooie afsluiting van de dag, natuurlijk met grapjes die nog terug gaan komen. Iets met een koude neus….
Al met al was de zaterdag geslaagd. De zondag gingen we terreinrijden wat ook zeer geslaagd was, maar daar heeft Norman een mooi stuk over geschreven.-
Weer terug op de camping hebben we Dik en Maartje ontvangen, die vanwege familiefeestelijke omstandigheden helaas niet het hele weekend mee konden doen, maar de BBQ niet wilden missen. Omdat ik ook de beroerdste niet ben, heb ik hun lapstoelen en mijn grote kleine vriend Wout een lift gegeven met de Iltis. En met de later terugkerende deelnemers werd de BBQ neergezet, tafels en banken geplaatst en met het meegeleverde eetgerij opgedekt.
Een aantal zat lekker in het zonnetje bij te komen van de vermoeienissen of zich voor te bereiden op de avond, want bikkelen bij een gloeiende vuurpot is topsport. De junior van Zanens hadden de skelters van de camping gevonden en waren er lekker druk mee. Het is echt wel een mobiele familie.
Opperste concentratie..
Het werd een leuke avond, waarbij helemaal niet te merken was dat onze Mercedesrijders geen militair voertuig hadden; de hobby verbroedert en eigenlijk was de conclusie dat ze maar snel een auto groen moeten schilderen en lid worden.
We kregen het vlees nauwelijks weggegeten ook al smaakte het allemaal prima, en de laatste hamburger werd toebedeeld aan Max, die er volgens sommigen wat bleekjes uitzag, maar die niet alleen wilde lijden dus de helft weer afschoof naar Dik.
AVC's enige eigen Burger King, die niet te beroerd is om ook andere stukken vlees te grillen
Voorzitter Jan grilde er voortvarend op los maar wilde ook wel even zitten, dus delegeerde het bakken even aan mij.
Ik mag graag koken, maar wel met goed gereedschap.Dit was het niet.
Na de ronde met speklappen vond Nico B toch dat Jan de betere chef was, en ruilden we maar weer terug. Ik ga daar niet over in discussie, bovendien staat Jan stukken beter op de foto dan ik. Misschien is dat ook alleen als je wijn ipv bier drinkt, is toch een ander smakenpalet. Maar ik ging weer lekker zitten. En verder ontspon zich een vreemd gesprek rond koude neuzen en lepeltjes die van plaats veranderen.
In de loop van de avond waggelden de dagjesmensen terug naar hun auto en bleven de kampeerders over. In een kring rondom de vuurpot werd nagenoten van de dag, totdat links en rechts ogen toch dicht begonnen te vallen.
Hoeveel hout past er nou in die kachel?
Genoeg om hem lekker warm te stoken!
Met de ervaring van de eerste nacht had ik het kacheltje iets dichterbij gezet en mijn schoenen klaargezet voor het moment dat mijn blaas zich zou gaan roeren op een inopportuun moment. Mijn nacht was redelijk, aan het gescheld en gevloek van de andere kant te horen gold dat niet voor iedereen.. het vooruitzicht van lekker terreinrijden de volgende dag hielp wel.