Voor het 4e jaar was er een rondrit ter gelegenheid van Open Monumentenweekend in Den Helder. Dit om een beetje het verlies van het roemruchte Historisch Weekend te verzachten, een evenement waarvoor men uit het buitenland kwam om deel te nemen, maar dat helaas ter ziele is gegaan door vele oorzaken.
CityMarketing Den Helder doet goed werk om toch weer wat mobiel erfgoed door de stad te laten rijden en koppelt dat om pragmatische reden aan de landelijke Open Monumentendagen. En wij doen daar graag aan mee.
https://www.facebook.com/reel/2689078361494665
Vorig jaar waren wij gevraagd om de rondrit van 2026 te helpen organiseren. Tegelijkertijd werd ook onze collegaclub VIA-NH gevraagd. Dat gaf enige verwarring in het begin, toen bleek dat er 2 verschillende filosofieën waren over hoe die rondrit zou moeten gaan.
In een bijeenkomst met elkaar olv CityMarketing werden de verschillen belicht en werden oplossingen gevonden: zo zou de groep VIA-NH aanrijden van buiten Den Helder en AVC het strikt binnen de gemeente houden, in lijn met de oude rondrit die de bewoners zich nog herinneren. Dan moest er een rendez-vous punt gevonden worden en hadden we als AVC een tijdje te overbruggen, wat we zouden doen onder de bezielende leiding van webmaster Dik die in zijn enthousiasme ook het beheer over de traditiekamer van Fort Erfprins heeft overgenomen en daar wel een kleine rondleiding wilde organiseren voor de AVC leden.
De route werd door Dik en Norman getekend, en gekeurd door de oud- organisatoren op aansluiting bij de historie; wat nieuw was is dat we van het Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier een vergunning hadden gekregen om met 50 auto’s in konvooi over de Zeedijk te rijden, aan de buitendijkse kant; de zijde die normaal gesproken strikt gesloten is voor gemotoriseerd verkeer. Een unicum in de geschiedenis van rondritten in Den Helder.
Veel later in het proces werd duidelijk dat het ook voor de VIA-NH handiger zou zijn om de rit binnen de Gemeente Den Helder te starten. Omdat wij de rondleiding al hadden gepland en daar externe mensen voor hadden ingeschakeld, hebben we die wel doorgang laten vinden. De meest praktische oplossing was dan ook om de VIA-NH te laten verzamelen bij Fort Kijkduin, waar voldoende plek was voor hun bijna 50 auto’s, en wij daarheen zouden rijden vanuit Fort Erfprins. I.v.m. het tekort aan rondleiders was het helaas niet mogelijk om ook de VIA-NH leden een rondleiding te geven die dag. Want de rondleiders zijn vrijwilligers en die worden zeldzaam nu ze op leeftijd komen.
https://www.facebook.com/reel/1963928221232647
Maar goed, eerst maar eens de boel bij elkaar krijgen. We hadden wat praktische uitdagingen te overwinnen binnen de club. Thom en Elianne wilden mee maar moesten onverwacht openhartchirurgie plegen op hun Nekaf. Dus die kwamen “civiel” naar het Noorden en reden dan mee met één van de groene voertuigen. Chris kwam ook civiel om dit weekend de kilometerheffing van zijn Renault te besparen, want dat is aanzienlijk. De Blankendaaltjes stelden 2 voertuigen beschikbaar maar om zondag niet al te vroeg op te hoeven staan, besloten ze die al op vrijdagavond in Breezand te positioneren, net als de vloeibare onderdelen van de BBQ die Jan nog even georganiseerd had voor na afloop.
Dik besloot juist, ook met het tijdstip van de wekker in gedachten, om met zijn vader zijn loods hier leeg te trekken en vast in Den Helder neer te zetten, dan kon hij op tijd de koffie zetten in het Fort.
Defensiebakkie
En zo druppelden op zondagochtend de meeste deelnemers binnen in Breezand, waar we 4 koekblikken op de oprit moesten parkeren en 5 militaire voertuigen weer van de oprit af moesten krijgen en bemannen.
Wachten op Zuid-Holland..
De chauffeurs waren Jan met Dodge, Rowan met Nekaf, Norman met Nekaf, Cathalina met Nekaf en Mark met de Iltis. De rest had de auto’s voor het uitzoeken.
We moesten wachten op Chris die zich verkeken had op de afstand en de reistijd (Noord-Holland is best een grote provincie), maar waren nog redelijk op tijd bij Fort Erfprins. Aldaar moesten we allemaal onze “Ausweis” tonen en werden onze namen afgevinkt op een lijst, waarna we al een rondrit moesten maken op het Fort om bij de traditiekamer aan te komen. Die was niet berekend op veel voertuigen, dus die werden maar even langs de kant geparkeerd.
Zo groot, en dan geen parkeerplaatsen
Handjes schudden met degenen die er al waren en even bijkletsen en om ons heen kijken en ons afvragen waar de koffie nou was.
Na een paar minuten kwam de sergeant-majoor in onze anders zo dociele webmaster naar boven en klonk het (luide) woord waarmee hij eenieder verzocht om zich als de wiedeweerga naar binnen te begeven zodat de rondleiding kon beginnen. De laatkomers mochten nog een bakkie koffie, koekjes werden haastig uitgedeeld en toen kregen we een samenvatting van de geschiedenis van Fort Erfprins van ruim 200 jaar, beginnend met Napoleon en eindigend in de huidige tijd.
Mark kan het wel zonder regenjas
Daarna gingen we naar buiten voor de korte rondleiding naar de zeezijde, waar een hoop geschiedenis tastbaar werd.
Je komt nog eens ergens met zo'n wandeling..
Als je dit kunt lezen, dan ben je het waarschijnlijk niet
En ook dat de geschiedenis soms letterlijk op elkaar gestapeld is, met Duitse aanpassingen op de Napoleontische constructies, met hier en daar een modificatie door een geallieerde bom en later de dingen die de naoorlogse Koninklijke Marine wel handig vond, zoals nieuwe gebouwen en een bushalte.
Busje komt zooo
Geen van ons had verwacht dat het terrein zo groot zou zijn en dat er zoveel bewaard is gebleven. Dus we hopen in de toekomst nog een uitgebreide rondleiding te kunnen organiseren. Dik deelde nog even de geprinte route-instructies uit zodat iedereen in geval van nood zelfstandig de weg kon vinden en de koekjes werden weer ingepakt voor na de rit.
Daarna was het instappen en wegwezen.. ware het niet dat een deel (op zich verstandig) besloot om nog even naar de wc te gaan en er slechts 1 wc was. Dat betekende dat de berekende tijdsmarge voor het rendez-vous met de VIA-NH van 15 minuten naar 0 ging. Maar goed, we waren op weg en reden in konvooi naar Fort Kijkduin, waar al op ons gewacht werd, o.a. met een vliegende cameradrone van Sven, met wie we dit bekokstoofd hadden. Er was inmiddels ook al aardig wat publiek langs de weg.
Volgens mijn horloge waren we exact op tijd, en we konden het rondje voor de parkeerplaats van Fort Kijkduin oprijden. In kort overleg met Voorzitter Kees van de VIA-NH werd besloten dat wij voorop zouden rijden en de rest zou volgen. Dus we voltooiden het rondje en gingen op pad, eerst door Huisduinen, dan richting Julianadorp waarbij we langs het militaire zenderpark reden en uitzicht hadden op de oude schietsites van Botgat, waar de landmacht met hun 40L70 en later PRTLs op luchtdoelen schoten.
Door Julianadorp, met een wat andere route dan voorheen, reden we richting N9 waar nog bunkers zichtbaar zijn, en via de ventweg naar Kooypunt, langs het vliegveld De Kooy en dan weer Den Helder in, met Fort Dirksz Admiraal, de oude Watertoren, richting Marinehaven. Daar draaiden we langs het Koninklijk Instituut voor de Marine en de TESO haven, de Zeepromenade op. En daar begon het unieke deel van onze route: de rit over de Zeedijk.
Op wie wachten we nog? Geen idee..
Met 50 wagens heb je toch zo’n 150-180 meter nodig om de hele boel op te stellen. Daarnaast was het geen officiëel geregelde groep maar een groep voertuigen die dezelfde route reden, en dus zich moesten houden aan voorrangsregels en verkeerslichten. Het was dan ook onvermijdelijk dat er gaten in de groep waren gevallen maar voor de Zeedijk moesten we volgens de vergunning voor de verkeersveiligheid aaneengesloten rijden, met een herkenbaar AVC voertuig voorop en een AVC voertuig als opsluiter.
Voorzitter Jan zou de kolonne sluiten en stond dus achteraan gereed om aan te sluiten, maar had te horen gekregen dat er nog ergens “10 auto’s kwijt waren”.
We hebben een minuut of 10 gestaan daar op de dijk
Daar hebben we dus een tijdje op staan wachten, maar ook weer in overleg met Voorzitter Kees hebben we uiteindelijk besloten (mede na een telling dat we echt wel aan de 50 voertuigen zaten) om te gaan rijden. Dit na de mededeling dat het voor de staart van de stoet wel lastig was dat we “zo hard reden”. Maar op de openbare weg kun je ook weer niet te langzaam rijden als niet-konvooi zijnde, dus dat blijft schipperen.
Echt wel heel gaaf: met 50 wagens langzaam over de Zeedijk. Duurde 5 minuten om de hele stoet te zien passeren.
Voorop reed Jeroen, de medewerker van de Gemeente Den Helder die er zijn vrije zondag voor over had om ons te begeleiden en de slagboom voor ons open te houden. Met zijn gemarkeerde busje met oranje zwaailichten maakte hij het de vele toeschouwers op de dijk duidelijk dat de stoet er aan kwam, en hield hij ons keurig aan de voorgeschreven 15 km/u. Dat lijkt langzaam totdat je fietsers, voetgangers en stilstaande mensen met camera’s en telefoons vlak bij je rijdende voertuig hebt; dan is dat best nog een aardig tempo om aan te houden.
Onderweg best veel belangstelling van mensen die het van dichtbij wilden zien
Het was absoluut indrukwekkend om die hele stoet te zien rijden, en de publieke belangstelling was groot. Buitenom is natuurlijk in kilometers langer rijden dan we die ochtend al gedaan hadden, en pas bij het zien van de radarinstallatie van Fort Erfprins die boven de dijk uitstak, had ik weer echt besef van waar we nog maar waren. Nog niet op de helft.
Google Maps snapte er niks meer van
Maar aan alle mooie dingen komt een eind, ook aan dit unieke stuk Nederland, en bij Kijkduin draaiden we weer terug richting normale weg. Jeroen had de slagboom open gezet en we konden allemaal de route vervolgen, dit keer het centrum in, langs wat bejaardenhuizen die vroeger ook altijd onderdeel van de rit waren, langs de museumbunker bij het ziekenhuis, de vissersbuurt langs en om het monument voor de zeeredders heen richting Willemsoord. We reden om het Marinemuseum heen het terrein op, waar de verkeersregelaars al druk doende waren om alles in goede banen te leiden en ons ruim baan (en koffiemuntjes) te geven. We kregen met “groen” een mooi plekje langs het dok, en even later kwamen er nog 2 groene voertuigen aan waarvan de eigenaren door Jan uitgelegd kregen waarom een lidmaatschap van de AVC erg goed zou zijn.
Dit was andere koffie.. zeker geen Defensiekoffie
Onze gids kwam ook nog even kijken
Belangstelling van jong en oud
Er was veel publieke belangstelling, veel mensen ook die hoopten dat we dit volgend jaar weer zouden doen. De echo’s van het Historisch Weekend klonken voor veel mensen nog luid, en Den Helder is goed bezig om deze herinnering levend te houden. Wie weet welke vormen het nog gaat aannemen in de toekomst.
We hadden afgesproken tot 15:30 te blijven, en met het zonnetje dat af en toe flink fel was, de warmte en ondanks de uitstekende koffie die geschonken werd, dommelden we onderhand lichtjes weg. Dus tegen 4 uur werd alles en iedereen weer ingeladen en de tocht naar Breezand aangevangen. Helaas bleek op zondag de uitstroom van de Texelse boot weer fors dus Jan en Rowan bleven een beetje steken op een kruispunt waar wij net voor de drukte weg waren, maar ze wisten de weg dus dat kwam ook wel goed.
Op de oprit was het weer even autotetris, met drie voertuigen op stal zetten en plaats maken voor de rest, de geleverde BBQ naar het terras brengen en de extra tafels en banken van Jan opzetten. Norman was onderhand dwarsaf dus de rest heeft alles voor elkaar gekregen en zo hebben we gezellig met elkaar goed gegeten en de prachtige dag afgesloten met een volle buik, een toespraak van de Voorzitter en wat rare dingen van enkelingen en veel nieuwe leuke herinneringen aan een prachtige dag.
Er werd spontaan Hints gespeeld; Brokeback Mountain of Titanic, we kwamen er niet uit
En dan had Jan zelfs nog voor de Stichting Thuis in Heerhugowaard een voertuig geregeld omdat de evenementen op dezelfde dag vielen.
Heerhugowaard stadscentrum
Inmiddels hebben we van vele kanten begrepen dat men dit graag volgend jaar weer wil zien, dus we houden jullie op de hoogte.